Zaburzenie pojawiające się na wczesnym etapie rozwoju, którego następstwem jest nieosiągnięcie określonych umiejętności rozwojowych. Zauważenie niektórych deficytó może nastąpić dopiero w wieku późniejszym.
Autyzm wpływa na sposób myślenia, działania i komunikowania się z innymi ludźmi. Osoby cierpiące na autyzm mają trudności z interakcją i komunikacją a ich zainteresowania i aktywności są ograniczone i powtarzalne. Większość osób z autyzmem ma przeciętną inteligencję, ale występują u nich wszystkie poziomy od wysoko uzdolnionych po niepełnosprawność intelektualną. U niektórych osób nie rozwija się w ogóle lub rozwija się w ograniczonym zakresie język mówiony. U innych umijętności językowe odpowiadają oczekiwanemu wiekowi.
Autyzm dotyczy:
- zaburzeń w interakcji społecznej i może objawiać się w ograniczeniu wzajemności społecznej, np. nieumiejętność dzielenia się myślami i uczuciami, brakiem lub ograniczeniem naśladowania innych
- zaburzeń w komunikacji niewerbalnej, czyli ograniczona mowa ciała, gesty, mimika twarzy, nieutrzymywanie kontaktu wzrokowego. Dziecko zazwyczaj nie reaguje na gesty i spojrzenie innych osób
- umiejętności nawiązywania, utrzymywania i rozumienia relacji z innymi. U małych dzieci objawia się, np. brakiem zabawy w udawanie, a u młodzieży i dorosłych trudnościami w zrozumieniu jak zachować się w różnych sytuacjach
- tendencji do zachowań stereotypowych i powtarzających się, np. machanie rękami, powtarzalne używanie przedmiotów jak segregowanie, ustawianie, kręcenie, dziwne używanie języka takie jak powtarzalne używanie słów, fraz, mylenie zaimków, echolalia, brak modulacji tonu głosu
- braku elastyczności i dostosowania zachowania oraz opór nawet przed niewielkimi zmianami (skrupulatne przestrzeganie zasad, rytuały, zadawanie ciągle tych samych pytań)
- nietypowych bardzo intensywnych zainteresowań
- nietypowych reakcji na bodźce sensoryczne najczęściej związane z zapachem, dotykiem, dźwiękiem i światłem